Laboratorium Młodego Naukowca III - Czy zmysł dotyku może nas oszukać? ?

W dzisiejszej odsłonie Laboratorium Młodego Naukowca zajmiemy się dla odmiany - zmysłami. Spróbujemy razem z Wami znaleźć odpowiedz na pytanie czy zmysł dotyku zawsze przekazuje nam obiektywne informacje? Ale zanim zaczniemy, chciałabym serdecznie podziękować wszystkim autorkom blogów, które podzieliły się z nami swoimi propozycjami eksperymentów w zeszłym tygodniu:-)

* maMa manufaktura
* Podróże w czasie i przestrzeni
* Ręcznie wykonane
* Frajda przyrodnika
* W pogoni za E.
* Przyroda na 6

W celu przeprowadzenia doświadczenia przygotowaliśmy sobie 3 szklanki napełnione wodą o różnej temperaturze(zimna, letnia i bardzo ciepła woda.

Najpierw ostrożnie znużyliśmy palce w szklance, w której woda miała najwyższą temperaturę. Zaraz potem, zanurzyliśmy palce w szklance z letnią wodą. Woda w tej szklance wydawała się zimna.

Daliśmy odpocząć naszym palca odrobinę, czekając aż wrócą do swojej normalnej temperatury. Następnie przystąpiliśmy do drugiej części naszego eksperymentu. Zanurzyliśmy palec najpierw w zimnej wodzie, a moment później w letniej wodzie. Tym razem letnia woda wydała się nam ciepła.

Jak to możliwe? Wszystkiemu winne są receptory ciepła rozmieszczone obficie w naszej skórze, które reagują na względną różnicę temperatur, czyli zupełnie inaczej niż klasyczne termometry. W zależności od tego, w jakiej wodzie umieścimy najpierw palec - gorącej czy zimnej- nasze receptory prześlą nam różne informacje, o tej samej letniej wodzie. Receptory posiadają także inną ciekawą właściwość - przystosowują się do bodźców działających na nie ze stałą siłą. Dlatego, kiedy będąc na pływalni wychodzimy z basenu o wyższej temperaturze, do tego z niższą temperaturą, odczuwamy dotkliwe zimo.

Do kolejnego eksperymentu potrzebne będą następujące materiały:
- miska z wodą,
- kilkanaście kostek lodu,
- igła

Kostki lodu umieszczamy w misce z wodą. W tak przygotowanej kąpieli, zanurzamy rękę na 20-30 sekund.

Wyciągamy rękę, błyskawicznie ją osuszając. Próbujemy podnieść igłę.

Szybko zauważymy, że nie jest to takie proste, jak się z początku wydawało. Palce odmawiają nam posłuszeństwa ;-) Zimno, ma to do siebie, że w dużym stopniu zmniejsza naszą wrażliwość dotykową. Zimno osłabia motorykę naszych palców i trudno ich wtedy używać do wykonywania precyzyjnych ruchów takich jak np. podnoszenie igieł czy przekładanie monet.

Linie pola magnetycznego. Laboratorium Młodego Naukowca III

U nas niestety nadal nie wesoło, choróbsko nas przerasta, ale się nie dajemy ;-) W związku z tym cała nasza edukacja czeka w zawieszeniu na lepsze czasy. Laboratorium mimo wszystko doczeka się swojej kolejnej odsłony ;-)

Oczywiście jak zwykle serdecznie dziękujemy autorkom poniższych blogów, które podzieliły się z nami swoimi pomysłami:

W POGONI ZA E.
FRAJDA PRZYRODNIKA


Dzisiaj zaproponuje Wam eksperyment, który przeprowadziliśmy już jakiś czas temu, a o którym nie miałam jeszcze okazji napisać. Doświadczenie to pozwala zobaczyć fizycznie linie pola magnetycznego i zbadać czy siła ta rozkłada się równomiernie w całym magnesie czy nie.

Materiały:
* metalowe opiłki,
* 2 magnesy: sztabkowy i podkowiasty
* papier

Pod czystą kartką umieszczamy jeden z dowolnie wybranych magnesów. Kartkę posypujemy obficie opiłkami jednocześnie delikatnie ostukując ją ręką. Obserwujemy co dzieje się z opiłkami.

Od razu zauważymy, że opiłki układają się wdzięcznie wokół magnesu. Poniżej efekt użycia magnesu sztabkowego.

I magnesu podkowiastego

Moi chłopcy bardzo chcieli zobaczyć co stanie się z opiłkami, gdy magnes będzie leżał, nie pod kartką, a na kartce. Taki uzyskaliśmy efekt ;-)

Podsumowując: dowiedzieliśmy się że nasze opiłki rozsypane wokół magnesu układają się w linie wyznaczające obszar działania magnesu. Obszar ten nosi miano - pola magnetycznego. Jeżeli w obszarze działania magnesu znajdzie się odpowiedni magnetyczny przedmiot, zostanie on szybko przyciągnięty lub odepchnięty. Doświadczenie pomaga nam zwizualizować linie pola magnetycznego i ich regularność. Nie trudno zauważyć także, że większość opiłków skupia się wokół końców magnesów. Jest to związane z tym, że siła magnetyczna właśnie w tych miejscach jest najsilniejsza. Im dalej od biegunów, tym jej oddziaływanie jest słabsze.

Doświadczenie łatwe i proste do przeprowadzenia - nawet z takim maluchem jak Antek - polecam serdecznie ;-)